Op 8 maart 2012 is het precies veertig jaar geleden dat het COC (toen nog een werkgroep) haar activiteiten in Deventer is begonnen. Het hele jaar blikken we terug op de vele ontwikkelingen en activiteiten die tussen 1972 en nu plaatsvonden. Iedere week te volgen op deze internetpagina.

Geluidsproblematiek blijkt uitdaging voor de creatieve geest

Ondanks de geluidsproblematiek aan het pand aan de Assenstraat was er in de beginjaren van het nieuwe millennium genoeg te beleven bij het COC. Door de gemeente werden acht avonden vastgesteld waarop in de hele binnenstad het volume van de muziek flink omhoog kon; van deze avonden, die op de agenda als ‘COC-unlimited’ werden aangegeven, werd natuurlijk voluit gebruik gemaakt (soms met onenigheid tussen doelgroepen, zoals de vrouwen, de jongeren en de overige bezoekers). Voor de rest ging de programmagroep creatief om met de beperking om voluit muziek te draaien en organiseerde regelmatig themafeesten, waarbij het meer ging om de algehele sfeer dan om harde muziek. Goede voorbeelden hiervan waren bijvoorbeeld het Casinocafé annex Gangsterfeest (speeltafels in maffiasfeer), de Diva-avond (met travestie-optredens) en diverse Valentijnsparty’s (compleet met liefdesnestjes en echte postiljons d’Amour). Een avond waarbij het hele pand (inclusief kelder) werd gebruikt was het Halloweenfeest op 29 oktober 2004; er was al eerder aandacht besteed aan dit griezelfenomeen, maar bij deze editie was door de organisatie en de bezoekers alles uit de kast gehaald om in de stemming te geraken.

Anekdote: Griezelkabinet
Net zoals vorig jaar was het COC-café als één groot Griezelkabinet ingericht. Via een omweg over het Kerkhof en door de Spookruimte kwamen bezoekers terecht in het Halloweencafé, waar het vampierteam hen in gepaste stijl ontving. Het was niet verplicht gesteld, maar veel bezoekers hadden toch iets griezeligs uit hun kledingkast gehaald om zich in te leven in het thema.

(Uit nieuwsbrief ‘COC-compact’ – november 2004)


Diverse themafeesten: Valentijn’s Party in 2003 – Discofeest in 2002 – Diva-avond in 2003

Op 8 maart 2002 bestond COC-IJsselstreek 30 jaar. Vanwege de geluidsbeperkingen die waren opgelegd week men voor het grote feest uit naar eind augustus, aangezien er in één weekend twee ontheffingsavonden door de gemeente waren ingesteld (vanwege ‘100 jaar Horeca’ in Deventer). Op vrijdag 30 augustus werd een volumerijk vrouwenfeest georganiseerd in het COC-pand (iets wat al een tijdje niet mogelijk was geweest) en op zaterdag 31 augustus kon eindelijk weer een spetterend feest plaatsvinden waarbij het dak er af kon. Zangeres Mieke van Ingen, die niet alleen behoorlijk op Willeke Alberti leek maar ook zo klonk, bracht met haar show een ode aan de populaire zangeres. Die zaterdagmiddag was er een receptie voor leden, genodigden en belangstellenden, waarbij wethouder Jos Fleskens namens de gemeente Deventer het woord voerde.

Anekdote: Jubileumfeest
Het 30-jarig jubileum van IJsselstreek, dat gehouden werd in het laatste weekend van augustus, is zeer goed verlopen. Zowel de vrouwenavond op vrijdagavond als het jubileum-feest op zaterdagavond werden druk bezocht. Ook tijdens de receptie op zaterdagmiddag, waarbij o.a. wethouder Jos Fleskes het woord nam, lieten vele belangstellenden hun gezicht even zien. Vooral het jubileumfeest, waarbij zangeres Mieke van Ingen een Willeke Alberti-show gaf en de kersverse jongerengroep ook nog de dansvloer in bezit nam, bracht bij velen het ouderwetse COC-gevoel weer terug.

(Uit nieuwsbrief ‘COC-compact’ – oktober 2002)


Wethouder Fleskens spreekt op de receptie op 31 augustus 2002 – Optreden van Mieke van Ingen op 31 augustus 2002

Op 28 juni 2003 vond de vijfentwintigste Roze Zaterdag opnieuw plaats in Deventer en dat was een uitstekende gelegenheid voor COC-IJsselstreek om zichzelf in de kijker te zetten. Als thema voor het hele weekend had de organisatie vanuit het COC-café gekozen voor ‘Over The Rainbow’ en het gebruik van regenboogkleuren kon de bezoekers niet zijn ontgaan. Naast het kleurrijk versierde pand sprong ook de regenboog-praalwagen van COC-IJsselstreek in het oog. Vele bezoekers van de Roze Zaterdag wisten dan ook de (regenboog-)deur van het COC-café te vinden.

Anekdote: COC-café tijdens Roze Zaterdag 2003
Net als in 1997 tijdens de vorige Roze Zaterdag en in 1999 bij het Nationale COC-Songfestival bleek het mogelijk, dankzij die enthousiaste vrijwilligers, om een groots en sfeervol festijn op te bouwen. Hoewel het bezoekersaantal aan de Roze Zaterdag wat tegenviel was er op de sfeer niets aan te merken. Vrijdagavond 27 juni werd het COC-café aardig bezocht en was te merken dat men ‘er-wel-zin-in-had’. Vanaf zaterdagochtend druppelden vanaf 9 uur ’s morgens geleidelijk mensen het café binnen; aangelokt door de ontbijt-service. In de loop van de middag werd dat al snel een kabbelend beekje aan bezoekers, die de manifestatie even wilden ontvluchten. ’s Avonds echter stroomde het COC over van het enthousiaste publiek en zocht een deel van de COC-gangers koelte en rust in het portaal. Zondag 29 juni werd er door kampeerders nogmaals van de ontbijt-service gebruik gemaakt en tijdens de Rainbow-afterparty konden de COC-vrijwilligers terugkijken op een zeer geslaagd weekend.

(Uit nieuwsbrief ‘COC-compact’ – augustus 2003)


Roze Zaterdag 28 juni 2003: impressies van en rondom de COC-praalwagen tijdens de parade door Deventer

Om nieuwe bezoekers kennis te laten nemen met het COC en om alle werkgroepen de gelegenheid te geven zichzelf te presenteren werd ook bijna ieder jaar een Open Dag georganiseerd. In 2003 werd bijzonder groot uitgepakt door de Open Dag te koppelen aan een groot eindejaarsfeest (dankzij opnieuw één van die gemeentelijke ontheffingen). Om alle doelgroepen erbij te betrekken kreeg dit feest de naam ‘All-Generations-Party’ en opnieuw werd het hele COC-pand gebruikt.

Anekdote: All Generations Party
De ‘All-Generations-Party ‘ die op zaterdag 27 december gehouden werd mag erg succesvol en zelfs spetterend genoemd worden. De opgezette formule om een zo breed mogelijk publiek aan te trekken blijkt te werken en daarom wordt deze formule begin september 2004 opnieuw uit de kast gehaald. In die maand zijn er namelijk weer veel nieuwe studenten in Deventer en dan is het goed om het COC met de combinatie Open Huis/ Feest eens flink op de kaart te zetten.
De hoofdact van de ‘All-Generations-Party’ van afgelopen december was de zanger Edwin (uit Boyband Velvet), die met een dynamisch optreden menigeen aan het swingen kreeg. Vanuit eigengelederen waren er ‘The Vogue Girls’ die in prachtige kledij een perfecte act wisten te presenteren. De rest van de avond was voor DJ-Leo, die de vele bezoekers tot de late uurtjes liet swingen.
Bij het Open Huis, dat in de middag voorafgaand aan de ‘All-Generations-Party’ plaatsvond, waren helaas niet veel echt nieuwe bezoekers te vinden. Maar toch mag ook hier van een sfeervolle en goedbezochte middag gesproken worden. De informatiemarkt werd redelijk bekeken en de Mini-boekenmarkt deed ook goede zaken, maar de grote knaller was de actie ‘Knippen voor Aids’. De twee aanwezige kappers hadden het behoorlijk druk en waren voortdurend bezig om nieuwe coupes te creëren. Samen met collecte tijdens de actieweek ‘Take Care-Living PositHiv’, die rond Wereld-Aidsdag (1 december) gehouden werd, brachten alle activiteiten voor het Aids-fonds een lieve som om. Het bedrag is door het COC verhoogd, zodat in totaal € 1000,00 voor de strijd tegen Aids is opgehaald.

(Uit nieuwsbrief ‘COC-compact’ – februari 2004)


Poster van de Open Huis-All Generations Party uit 2003 – Actie knippen ten behoeve van het Aidsfonds op 27 december 2003

Deze nieuw impulsen waren allemaal mogelijk dankzij de komst van een nieuwe enthousiaste generatie COC-vrijwilligers. Maar het was duidelijk dat dit enthousiasme alleen het COC in Deventer niet veel verder zou helpen. Daarom was het een hele geruststelling dat begin 2004 het gebouwencomplex, waar het COC onderdeel van uitmaakte, door eigenaar Karel Lassche verkocht werd aan dhr. Oudemans. Na jarenlange stilstand werd er eindelijk vaart gemaakt met het plannen van de grote verbouwing, dat een groot deel van 2005 in beslag zou nemen.

Deze serie historische overzichten is ‘a work in progress’. Wanneer lezers aanvullingen of verbeterpunten willen aanleveren kunnen ze contact opnemen met de samensteller van deze reeks.

Volgende week: 2005 COC verhuist van Assenstraat naar de Brink

Tags:

Op 8 maart 2012 is het precies veertig jaar geleden dat het COC (toen nog een werkgroep) haar activiteiten in Deventer is begonnen. Het hele jaar blikken we terug op de vele ontwikkelingen en activiteiten die tussen 1972 en nu plaatsvonden. Iedere week te volgen op deze internetpagina.

Vrouwengroep afwisselend springlevend tot sluimerend

Na de reünie van de actieve vrouwengroep op 22 maart 1986 (waaraan in deze serie een speciaal artikel werd besteed inclusief terugblik op de eerste vijftien jaar ‘vrouwen in COC Deventer’) werden ook vanaf 1986 veel speciale activiteiten voor vrouwen georganiseerd. In deze special een overzicht aangevuld met korte anekdotes van de vrouwenactiviteiten van 1986 tot nu.

In 1986 werd er twee keer per maand een avond speciaal voor vrouwen georganiseerd; iedere tweede vrijdagavond en elke vierde zaterdagavond was het COC alleen voor vrouwen toegankelijk. In de agenda’s staat afwisselend vrouwenavond en vrouwenfeest, tijdens de maart- en oktoberfestivals werd namelijk extra uitgepakt met een feestelijk thema (zoals het Witte Heksenfeest op vrijdag 13 maart). Maar ondanks deze aparte vrouwenavonden en de aparte vrouwenruimte binnen het COC-pand bleven vrouwen op reguliere COC-avonden meestal sterk in de minderheid.

Anekdote:Is het COC dan toch een mannenclub?
Toen ik op een doordeweekse vrijdagavond slechts mannelijke bezoekers aantrof, begon bij mij de alarmbel te rinkelen: is het COC dan toch een mannenclub of was dit toeval? Ik dacht het laatste, want ik zie toch regelmatig dames in ons pand aan de Assenstraat; ze staan zelfs weleens achter de bar. Maar toch, toen ik er zo over nadacht: dat zijn altijd dezelfden.. ik herinner me dat een aantal van hen inderdaad de stad uit was; dus als die vaste klanten er ‘toevallig’ allemaal niet zijn, dan zijn er geen vrouwen in het COC. Maar hoe zit het dan met de andere vrouwen, er zijn toch meer vrouwelijke leden? Juist stond in Sek (het toenmalige landelijke COC-verenigingsblad –red-) dat vrouwen altijd in de minderheid zijn geweest, zeker daar waar het bezoeken van de soos betreft.

(gedeelte uit het artikel ‘De Sirene loeit weer!’ door Vrouwke O. in Flipo nr.17 – december 1986)


The Flying Lesbians in het midden van de jaren ’80 – Poster Literaire Vrouwenavond uit 1988

Vanaf september 1987 komt de tweede vrijdagavond te vervallen, zodat alleen op de vierde zaterdagavond de mannen moeten uitwijken. Omdat in COC-Zwolle het op de derde zaterdagavond vrouwenavond is levert dit een levendig verkeer op tussen de twee steden. Mannen uit Zwolle komen het derde weekend naar het COC aan de Assenstraat en Deventer mannen gaan een week later naar het COC aan de Jufferenwal in Zwolle (en vrouwen wellicht net andersom). Begin jaren ’90 is er echter een behoorlijke terugval van de vrouwengroep, met als gevolg dat de vrouwenavonden bijna niet meer kunnen plaatsvinden. Noodkreten verschijnen in afdelingsblad Flipo om vrouwen te stimuleren actief te worden binnen het COC in Deventer. In oktober 1991 treedt Tonny Schotman in het bestuur met als belangrijkste beweegreden om de vrouwengroep, die op dat moment nauwelijks actief meer is, nieuw leven in te blazen.

Anekdote: Vrouwenbelangen
Toen ik voor het eerst – eind zeventiger jaren – naar het COC ging, kwam ik met het idee dat mannen en vrouwen alles altijd samen moesten doen. We hadden immers een gemeenschappelijk doel: integratie. Maar ik merkte al gauw dat er ook verschillend gerichte belangen zijn en dat de vrouwenbelangen nogal eens op de tweede plaats kwamen, omdat het COC vooral een mannenwereld was.
Daarin is in de loop der jaren wel verbetering gekomen, maar nog steeds is het nodig dat er iemand voor de specifieke vrouwenbelangen opkomt. Bovendien zullen vrouwen zich meer bij hetCOC betrokken voelen, als ze ook binnen het bestuur goed vertegenwoordigd zijn.
Bijvoorbeeld: de vrouwengroep leidt momenteel een sluimerend bestaan. Ik zal proberen deze groep te activeren en opnieuw een aparte vrouwenavond in het leven roepen. Een probleem bij vrouwenactiviteiten is dat vrouwen zelf niet bijster geïnteresseerd lijken om zelf de handen uit de mouwen te steken.

(gedeelte uit het interview met Tonny Schotman bij haar aantreden als COC-bestuurslid in oktober 1991)


voorzijde van de Vrouwen-special uit mei 1992 – Poster Vrouwenavond met Open Podium uit 1990

Er verscheen begin 1992 een speciale vrouwen-editie van afdelingsblad Flipo, omdat de toenmalige redactie op dat moment alleen maar uit mannen bestond (vanaf 1996 zou daar overigens weer pas verandering in komen). Ook werd vanaf juni 1992 op de derde zaterdag van de maand een vrouwvriendelijke avond georganiseerd (wel voor iedereen toegankelijk), waarbij alleen vrouwen in het café ingedeeld werden, in de hoop dat steeds meer vrouwen de weg naar het COC (terug) zouden vinden.

Anekdote: Waarom kom je niet meer in het COC?
Begin jaren ’80 kwam ik heel veel in het COC. Was ook actief in de vrouwengroep. Na een jaar of twee actief te zijn geweest werd ik het echter beu. Het wereldje waarin ik vertoefde werd te klein. Ik heb er een hekel aan om in een hokje geplaatst te worden en dat gebeurde. Bovendien was het in die tijd zo, dat een andere denkwereld niet geaccepteerd werd. Je werd bijna verplicht om zo te denken als de radicale kern, deed je dat niet dan werd je buitengesloten, zo heb ik het tenminste ervaren.

(Reactie van een 39-jarige vrouw op de vraag uit de peiling in de vrouwen-special van mei 1992)

Het resulteerde in een actieve vrouwengroep van zo’n negen vrouwen. Naast de eerder genoemde activiteiten presenteerde de groep in juni 1992 een werkplan, aan de hand waarvan de zichtbaarheid van de lesbische vrouwen en de lesbische cultuur binnen het COC werd nagestreefd. Door het bestuur werd dit werkplan overgenomen. Omdat de vrouwengroep streefde naar blijvend meer vrouwen in alle werkgroepen en het bestuur, zou men ook de vinger aan de pols van dit werkplan kunnen houden. Het succes zorgt er ook voor dat één keer in het kwartaal de derde zaterdag weer een echte vrouwenavond (dus alleen toegankelijk voor vrouwen) kan worden. Daarnaast werd in de winter van 1994/1995 een stijldanscursus speciaal voor vrouwen gegeven op de zondagmiddag.


Bekende COC-vrouwen tijdens de Roze Zaterdag in Deventer 2003

Anekdote: Stijldansmiddagen
Vanaf oktober t/m januari is een stijldanscursus gestart op de zondagmiddag. De opkomst was goed en de sfeer nog beter. Het was een gemoedelijk middagje dansen, waarin we niet alleen de foxtrot, de ‘tjatjatja’ en andere dansen leerden, maar ook het met elkaar heel gezellig hadden. De cursus sloten we af door in stijl te dansen, waarbij Marian een bijzondere rol vervulde. Ze had namelijk spontaan balboekjes gemaakt, waarin vermeld kon worden met wie je gedanst had en hoe je dit ervaren had. Leuk dus! Daarna en tussendoor genoten we van een koud buffet, door onszelf gemaakt. Uiteraard was er een dankwoord voor onze juf die het geheel op haar eigen wijze presenteerde.

(verslag door Anke v.d. Meulen in Flipo nr. 26 – mei 1995)

Het lukte de vrouwengroep in 1995 en ook in 1998 om, wanneer de actieve leden stopten, de fakkel op tijd door te geven aan een nieuw team, zodat ook de jaren daarna veel vrouwenactiviteiten op de agenda bleven staan. Een vrouwenfeest werd zo’n vier keer per jaar georganiseerd en daarnaast nog veel aansprekende activiteiten.
Echter bleef die aanwas van nieuw actieve vrouwen in de nieuwe eeuw niet vanzelfsprekend, zodat het steeds lastiger bleef om de vrouwenavonden te organiseren. Omdat vanwege de geluidsproblemen in het COC-café alleen met een ontheffing volop gedraaid kon worden was er ook onderling strijd om die vier ontheffingen die jaarlijks vrij te vergeven waren. De vrouwengroep organiseerde daarom regelmatig activiteiten in Theatercafé Bouwkunde, waarbij ook de discussie van de ‘besloten avond’ vermeden werd. Initiatieven als de Damessalon (vrouwenmiddag op de tweede zondag van de maand van maart 2005 tot mei 2007) werden nooit geheel omarmd.


Poster van het Vrouwenfeest in 2010 – Poster van het Vrouwenfeest in 2011

In maart 2006 werd aan het bestuur verzocht om weer een echt vrouwenfeest in het COC te mogen organiseren, maar dit werd door het bestuur afgewezen. Na de daarop volgende bestuurscrisis (waarover binnenkort meer) en een herstelperiode kon in november 2006 het eerste vrouwenfeest plaatsvinden in COC-café Face It. Vanaf dat moment werd ieder halfjaar opnieuw een groot vrouwenfeest georganiseerd, naast andere activiteiten voor en door vrouwen.

Echter anno 2012 is er opnieuw een periode aangebroken waarop er geen vrouwengroep actief meer is. Initiatieven om nieuwe mensen te vinden om de kar te trekken hadden tot heden toe geen resultaat. Toch zijn er op dit moment binnen het COC diverse activiteiten speciaal voor vrouwen (zoals het sportteam ‘IJssel Dykes’) of aansprekend voor de doelgroep (de lesbische filmavonden, het roze stijldansen of de wandelingen).

Extra activiteiten voor vrouwen van 1986 tot nu:
(reguliere vrouwenavonden zonder optreden of thema zijn omwille van de lengte in deze lijst niet opgenomen)
Vrijdag 13 maart 1987: Witte Heksenfeest
Zaterdag 22 januari 1988: Literaire Vrouwenavond met Chawwa Wijnberg (daarna swingen)
Vrijdag 26 mei 1990: Vrouwenavond met Open Podium
Vrijdag 27 oktober 1990: Vrouwencabaret El Jaratel
Zondag 8 maart 1993: Vrouw en Muziek (vanwege Internationale Vrouwendag)
Zaterdag 12 juni 1993: Vrouwenfeest ‘Behind The Dykes’ (in Theatercafé Bouwkunde)
Winter 1994-1995: Stijldanscursus voor vrouwen (10 lessen op de zondagmiddag)
Zaterdag 18 februari 1995: Vrouwenavond (na 24.00 uur gemengd feest)
Zondag 1 oktober 1995: Herfstwandeltocht voor vrouwen
Zondag 14 januari 1996: Winterwandeling
Vrijdag 8 maart 1996: Vrouwenavond (vanwege Internationale Vrouwendag)
Zondag 31 maart 1996: Lentewandeling
Zondag 21 oktober 1996: Stijldansmiddag voor vrouwen
Zondag 13 april 1997: Lesbiaanse Steptocht (Steppen op de Holterberg)
Zaterdag 31 mei 1997: Groots Vrouwenfeest met vrouwenband ‘The Fence’ (in Theatercafé Bouwkunde)
Zaterdag 28 juni 1997: Vrouwenfeest in de Mariakerk (vanwege Roze Zaterdag in Deventer)
Zondag 25 januari 1998: Verhalenvertelster Janna van den Berg
Zondag 8 maart 1998: Mezzosopraan vertolkt werk van vrouwelijke componisten
Zaterdag 23 mei 1998: Vrouwenfeest met Salsaband (in Theatercafé Bouwkunde)
Winter 1999-2000 Klaverjasavond voor vrouwen (iedere vierde donderdag van oktober t/m maart)
Zondag 23 januari 2000: Vrouwen voor Mozambique (solidariteits-middag)
Zondag 6 februari 2000: Schaatsen met de Vrouwengroep (10.00 uur)
Vrijdag 22 september 2000: Vrouwen-Dance-Party
Winter 2000-2001 Klaverjasavond voor vrouwen (iedere eerste donderdag van oktober t/m maart)
Zondag 23 juni 2002: Tennistoernooi voor Vrouwen (Ceintuurbaan te Deventer)
Zaterdag 27 juni 2003: Vrouwenfeest in de Mariakerk (vanwege Roze Zaterdag in Deventer)
Maart 2004: Vrijdag à la Femme (maand lang op vrouwen gerichte activiteiten)
Maart 2005 – mei 2007: DamesSalon – 2e zondag van de maand (eerst in ‘t Gulden Vat, daarna in het verbouwde COC-cafe)
Vanaf oktober 2009: Sporten met de IJssel Dykes (iedere donderdagavond)
Zondag 11 oktober 2009: Chakra & Mandala Workshop (alleen voor vrouwen)
Vrijdag 13 november 2009: Vrouwenfeest met ‘Les Flageolettes’
10 april 2010: Stadswandeling voor lesbo’s
Vrijdag 15 april 2011: Lente Kriebel Party met DJ-Geke

Deze serie historische overzichten is ‘a work in progress’. Wanneer lezers aanvullingen of verbeterpunten willen aanleveren kunnen ze contact opnemen met de samensteller van deze reeks . Ook aansprekend fotomateriaal is bijzonder welkom.

Volgende week: 2001-2004 Activiteiten in het nieuwe millennium

Tags: ,

Op 8 maart 2012 is het precies veertig jaar geleden dat het COC (toen nog een werkgroep) haar activiteiten in Deventer is begonnen. Het hele jaar blikken we terug op de vele ontwikkelingen en activiteiten die tussen 1972 en nu plaatsvonden. Iedere week te volgen op deze internetpagina.

Situatie buitenkant van het COC-pand blijvend zorgwekkend

Halverwege de jaren negentig had het COC-café na de tussentijdse verbouwingen in 1994 en 1996 een enorme opleving meegemaakt: druk bezochte café-avonden en in het kielzog veel actieve vrijwilligers en activiteiten. Maar hoewel de binnenkant van het pand flink was aangepakt bleef de buitenkant door gebrekkig onderhoud een zorgenkindje. De toenmalige huisbaas wilde van het pand af en verkocht deze in de zomer van 1998 aan de bekende Deventer Vastgoedhandelaar, Karel Lassche. Deze had wellicht plannen voor het gehele pand, waar het COC-café een onderdeel van uitmaakte, maar zat vast aan een eerder opgesteld huurcontract met de gebruiker van de kelder onder COC-café Face It. Deze ruimte was als oefenruimte voor bands ingericht en de huurder wilde pas vertrekken wanneer hem een gelijkwaardig pand werd aangeboden. Een jarenlange patstelling volgde en onderwijl werd aan onderhoud van de buitenkant niets gedaan.


De huidige situatie van de buitenkant van het toenmalige COC-pand aan de Assenstraat.
Begin 2000 waren grote stukken muur afgebrokkeld en groeiden er kleine bomen in de dakgoot.

Anekdote: ‘Oud en Nieuw 2000’
De gemeente Deventer verwachtte rond de millenniumwisseling van 1999 naar 2000 grote problemen en had daarom de vergunningen voor de Oud- en Nieuwviering flink aangepakt. Van te voren moesten horecabedrijven (waar het COC ook onder viel) aangeven hoeveel mensen er maximaal binnen mochten komen en werd opgelegd dat men alleen met toegangskaart naar binnen mocht. Door het bestuur werd dit aantal op 100 personen gesteld, wat betekende dat er ook maar 100 toegangskaarten in de verkoop gingen. Dit leidde tot onenigheid met de werkgroep café, aangezien er tijdens andere vieringen meestal zo’n 150 mensen kwamen zonder grote problemen. Wat de zaak bovendien verergerde was het feit dat men voor de zekerheid een toegangskaartje kocht zonder echt te weten of men wel zou komen. Dit alles zorgde voor grote ergernissen bij de deur, waar groepen mensen de toegang geweigerd werd, terwijl er binnen het COC-café nog voldoende ruimte was. Daarmee was het Oud- en Nieuwfeest van 2000 er één met een zwart randje en drukte deze nacht nog lang een stempel op vele bezoekers.


Poster voor de kaartverkoop rond Oud- en Nieuw 2000; gezellige drukte in het COC in 2002.

Wat ook ernstig meespeelde in het teruglopende bezoekersaantal was de geluidsproblematiek. Door de slechte situatie van de buitenmuren, vooral die aan de Assenstraatzijde, was een geluidslek ontstaan. Dot zorgde voor overlast bij de buren, die dan ook regelmatig klaagden wanneer er te hard gedraaid werd. Één buurman ontpopte zich tot zo’n hardnekkige klager dat hij ook belde vanwege geluidsoverlast wanneer het COC niet geopend was. De gemeente en politie namen al deze klachten echter wel serieus en dat betekende dat er een geluidsbegrenzer op de apparatuur moest worden aangelegd. Wanneer er boven het bepaalde niveau gedraaid werd trad een soort remsysteem in werking wat een lampje deed branden. Wanneer dit signaal genegeerd werd kon na een halve minuut de muziek helemaal uitvallen. Dit zorgde voor veel tumult bij de DJ’s en onrust bij de bezoekers. Omdat bijdehandjes de begrenzer wisten te omzeilen moest vanuit bestuur en werkgroep café ook vaak worden ingegrepen, wat de sfeer niet bevorderde.

Deze situatie mocht niet zo blijven duren en het kostte het toenmalige bestuur veel hoofdbrekens om dit probleem het hoofd te bieden. Één van de oplossingen leek de zogenaamde ‘doos-in-doos-constructie’, waarbij het DJ- en dansvloergedeelte binnen het pand in een aparte ruimte zou worden verpakt. Dit zou wel een enorme aantasting van het interieur betekenen en hierin was juist in de jaren daarvoor zoveel geïnvesteerd. Ook andere plannen hadden zoveel haken en ogen dat een directe oplossing niet voor het oprapen lag. Die oplossing lag wel in het aanpakken van de buitenkant, maar ook hierin kon ook niet al te rigoureus te werk worden gegaan. De muur aan de Assenstraat stond namelijk te boek als ‘monumentaal’, wat inhield dat er (naast de noodzakelijke renovatie) geen ingrijpende aanpassingen werden toegestaan. Een andere mogelijkheid lag in het op zoek gaan naar een ander en meer geschikt pand, hoewel het hart van menigeen inmiddels toch wel echt aan de Assenstraat lag.


Deze uitnodiging voor de Open Dag op 13 november 1999 werd ook naar alle buren verzonden.

Anekdote: ‘Het pand’
Lassche en zijn architect Hans Rothengatter hebben een plan ontwikkeld om het pand opnieuw in te richten. Daarmee komen ze ook tegemoet aan geluidseisen die de gemeente stelt. De bedoeling is dat het COC grotendeels naar de opnieuw in te richten kelders van het pand verhuist en dat de ruimte op de begane grond dan een andere bestemming krijgt, zegt COC-voorzitter Christiaan Dobma. Dit kan voorlopig nog niet gebeuren omdat de kelderruimten aan een derde zijn verhuurd. Dobma zegt dat Lassche of voor deze huurder naar een alternatieve ruimte omziet. Mocht dat niet lukken dan heeft het COC goede hoop dat Lassche helpt bij het vinden van een alternatieve ruimte voor het COC.

Gedeelte uit een artikel in het Deventer Dagblad geschreven door Karel van Delft over het COC vanwege het 30-jarig bestaan in 2002.

Uiteindelijk duurde de eerder genoemde patstelling tot 2004: Karel Lassche, die het gedoe waarschijnlijk al meer dan beu was, verkocht het gehele pand aan de heer Oudemans. Deze was woonachtig vlakbij het COC-café en dus als buurman veel meer belanghebbende om de boel op te knappen. En toen kon het snel gaan. De situatie rondom de oefenkelder werd opgelost en plannen voor opnieuw een verbouwing werden gemaakt. Hierover meer over een paar weken, wanneer het artikel gaat over de verhuizing van het COC-café van de Assenstraat naar de Brink in 2005.

Deze serie historische overzichten is ‘a work in progress’. Wanneer lezers aanvullingen of verbeterpunten willen aanleveren kunnen ze contact opnemen met de samensteller van deze reeks.

Volgende week: Special: Vrouwenactiviteiten van 1986 tot nu

Tags:

Op 8 maart 2012 is het precies veertig jaar geleden dat het COC (toen nog een werkgroep) haar activiteiten in Deventer is begonnen. Het hele jaar blikken we terug op de vele ontwikkelingen en activiteiten die tussen 1972 en nu plaatsvonden. Iedere week te volgen op deze internetpagina.

COC Deventer organiseert landelijk ‘roze’ liedjesfestijn in de Schouwburg

Vanwege de reden dat Nederland door het schamele puntenresultaat in het jaar daarvoor in 1995 was uitgesloten van deelname aan het Eurovisie Songfestival ontstond bij het COC in Deventer het jaarlijkse parodie-festival (bekijk een apart hoofdstuk hierover via deze link ). Bij COC Limburg organiseerde men omwille van diezelfde reden (“Geen Eurovisie Songfestival? Dan doen we het zelf!”) het allereerste Nationaal COC-songfestival. Bij de eerste twee edities was COC IJsselstreek niet vertegenwoordigd, maar in 1997 stuurde de afdeling de winnaar van het parodie-festival naar Arnhem. Deze kon op dat festival, dat in een jeugdhonk gehouden werd, geen deuk in een pakje boter slaan en daarom werd voor 1998 een heuse songfestival-voorronde in Deventer georganiseerd.

Op vrijdag 16 oktober brachten drie deelnemende acts elk twee nummers, zodat de jury (bestaande uit Christiaan Dobma, Teun Jansen en Yvonne Jongejan) en het toegestroomde publiek in totaal uit zes liedjes een winnaar mocht kiezen. Dat bleek nog best spannend, want drie liedjes lagen zeer dicht bij elkaar. Het knikkersysteem van het publiek (iedere bezoeker mocht met het uitdelen van knikkers zijn of haar favoriete nummer bepalen) gaf de doorslag en Danny Ribbink mocht met het door Theo Kip geschreven nummer ‘Hij Bekeek Me’ naar het Nationaal COC-Songfestival.

Anekdote: ‘Het gaat om de knikkers’
Het publiek was bij het binnenkomen een doosje in handen gedrukt waarin drie knikkers zaten. Daarmee konden ze in de pauze hun voorkeur kenbaar maken (of zoals één deelnemer zei: “Het gaat niet om het meedoen, het gaat om de knikkers!”).
Na de pauze maakte de vakjury (na langdurig overleg) het resultaat bekend. Bij iedere deelnemer had Teun Jansen een juryrapport klaar. Misschien tot wanhoop van het publiek, maar een teken dat er kundig en met kennis naar de deelnemers geluisterd was. Daarna werden de knikkers geteld en konden ook de punten van de publieksjury worden verdeeld. Dat betekende een gelijke stand tussen ‘Hij Bekeek Me’ en ‘Mijn Prins’, waardoor het aantal knikkers van het publiek de doorslag moest geven.

deel uit het verslag uit Flipo nr.39 door Reindert Meutstege


Danny Ribbink: winnaar van het festival in 1998 – het logo van het Nationaal COC-songfestival in 1999

En de voorronde bleek ons geen windeieren te leggen. Tijdens dat vierde Nationaal COC-songfestival, dat op zaterdag 21 november 1998 opnieuw in Arnhem gehouden werd (deze keer in een klimhal), wist de deelnemer uit Deventer de eerste plaats voor de COC afdeling IJsselstreek binnen te halen. Zanger Danny Ribbink wist de jury (bestaande uit Henk Krol, Pim Fortuyn, Gerard Spong, Ria van Oosten, Ineke Huyzer en voorzitster Rémi van der Elzen) het meest te overtuigen. Hij liet de overige negen deelnemers achter zich en haalde daarmee het festival voor 1999 naar de koekstad.

Voor dat vijfde Nationaal COC-songfestival, dat op zaterdag 27 november zou plaatsvinden, werd een heus organisatiecomitée gevormd, bestaande uit mensen die twee jaar daarvoor de Roze Zaterdag hadden georganiseerd, aangevuld met andere enthousiastelingen. En men ging voortvarend te werk: voor de eerste keer werd het landelijke festival in een heuse Schouwburg gehouden, zodat het geheel een stuk professioneler kon worden aangepakt. Ook werd een speciaal logo ontworpen, dat daarna nog bij zes edities overgenomen werd. Elf deelnemende COC-afdelingen melden zich gedurende het jaar om hun liedje in Deventer ten gehore te brengen.

Anekdote: Festival-ervaring
Het is erg leuk om te ervaren hoe zo’n festival in de loop der tijd vorm krijgt. In de eerste fase melden afdelingen zich aan waarna de namen van de deelnemers binnendruppelen, met in het kielzog de foto’s en de achtergrondinformatie van de nummers. Het was begin november al duidelijk dat er een gevarieerd aanbod was (heel veel zelfgeschreven liedjes en composities) en het deelnemersveld een mooi evenwicht tussen mannen en vrouwen vertoonde. Op de dag zelf kregen al die namen en die foto’s een echt gezicht en gedurende de soundcheck vooral een stem. Het bleek toen al dat de organisatie in haar verwachting niet teleur was gesteld: zeker de helft van de nummers waren wat ons betreft potentiële winnaars.

deel uit het verslag uit Flipo nr.42 door Reindert Meutstege


Burgemeester opent in vermomming het festival in 1999 – Deelnemer van COC IJsselstreek in 1999 is Ralph Kleinbussink

De avond werd geopend door burgemeester James van Lidth de Jeude. Enigszins vermomd blies hij op een dwarsfluit de bekende ‘Eurovisie-tune’, waarna hij zich bekend maakte en alle deelnemers veel succes wenste. De presentatie van de avond lag in handen van showbizzkenner Albert Verlinde. In de jury zaten Ria van Oosten (hoofdredactrice van Zij-aan-Zij), Peter Rehwinkel (op dat moment PvdA-tweedekamerlid), Bep Spa (voor deze gelegenheid door de organisatie gebombardeerd tot ‘culturologe’) en juryvoorzitter Jan Rot. Onno Hoes (indertijd lid van landelijk COC-bestuur) verving als jurylid Henk Krol, die op het laatste moment moest afzeggen ( en Onno Hoes kwam toch al met Albert Verlinde mee). In het decor was het nieuwe logo verwerkt tot jurydesk en podiumstukken. Achter de schermen was een team van kappers en visagisten actief om de deelnemers op en top te presenteren. Het trio ‘HeMeL’ (Hedwig, Marian en Larssander) was de hele dag actief als deelnemersbegeleiding en dat werd zeer geaaardeerd. Zelfs een TV-ploeg van het programma ‘Man Bijt Hond’ was deze dag aanwezig om één van de kandidaten te volgen. Het festival werd dus serieus genomen.

Nadat alle deelnemers hun lied vertolkt hadden kon de jury in beraad. Net voor die pauze hield Albert Verlinde nog een persoonlijk betoog om niet alleen oog en oor te hebben voor het festivalgebeuren, maar ook stil te staan bij de Aids-problematiek (1 december zou het weer Wereld-Aidsdag zijn). Een collectie, begeleidt door de zwoele saxofoon van Rosa King (die na het festival nog een speciaal concert zou geven op de afterparty), haalde bijna tweeduizend gulden op.

Anekdote: De uitslag
De jury gaf als eerste een fictieve prijs (de ‘Email-to-Berlin’ award) aan de deelnemers van COC-Zwolle, die met hun cabarateske ‘Halleluja’ al een staande ovatie van het publiek mochten ontvangen en daarmee een schitterend debuut op het festival maakten. Op de derde plaats eindigde COC-Limburg met jongensgroep ‘Total Löss’ en hun opwindende nummer ‘X.T.C.’; de tweede plaats werd ingenomen door COC-Utrecht met zangeres Luisa Mendez, die met het prachtig gezongen liedje ‘Herinnering’ menigeen wist te raken.
Als eerste eindigde trio ‘Hoogspanning’ namens COC-Nijmegen met het lied ‘Realiteit’; een keuze waaroverj publiek en jury zeer eensgezind waren.

deel uit het verslag uit Flipo nr.42 door Reindert Meutstege


Juryleden achter de speciale jurydesk (het logo verwerkt in het decor)

Het Nationaal COC-songfestival in Deventer was een groot succes en de organisatie werd geprezen op hun professionele aanpak. De lat van het festival was een stuk hoger gelegd, waardoor andere COC afdelingen, die het festival mochten organiseren, wisten wat van hen verwacht werd. Helaas voor het COC in Deventer geen herhaling van 1999. Ondanks diverse deelnames na dat illustere jaar wist de vereniging niet opnieuw met de overwinningsbeker thuis te komen. In 2012 wordt COC Deventer vertegenwoordigd op het festival in Delft op zaterdag 17 november door Miss Behave met het nummer ‘Als Ik Eerlijk Ben’. Hopelijk behaald Deventer dit jaar eindelijk weer de eerste plaats en kan volgend jaar opnieuw het Nationaal COC-songfestival aan de IJssel plaatsvinden.

Lijst van deelnemers namens COC IJsselstreek (later COC Deventer):
1995 geen deelname
1996 geen deelname
1997 Safe (Reindert Meutstege) – Waar Is Het Condoom?
1998 Danny Ribbink – Hij Bekeek Me
1999 Ralph Kleinbussink – Motors en Leer
2000 Martin Lubberding – Dag Lieve Jongen
2001 Theo Kip – Misschien…
2002 G-Spot (Alice Wessels, Anja de Crom en Carla van der Worp) – De Ontmoeting
2003 geen deelname
2004 geen deelname
2005 Eric Hopman – lied onbekend
2006 Taede (Theo) Dijkstra – Regenboogkleuren
2007 Marco (Mensink) & Band – Tango In Het Park
2008 Bert (van Gent) en de Meest Sexy Band – Waar De Nichten Zijn
2009 geen deelname
2010 geen deelname
2011 geen deelname
2012 Miss Behave (Jeroen Vermaas) – Als Ik Eerlijk Ben

Deze serie historische overzichten is ‘a work in progress’. Wanneer lezers aanvullingen of verbeterpunten willen aanleveren kunnen ze contact opnemen met de samensteller van deze reeks.

Volgende week: 2000 COC Deventer op de drempel van een nieuw millennium

Tags: , ,

Op 8 maart 2012 is het precies veertig jaar geleden dat het COC (toen nog een werkgroep) haar activiteiten in Deventer is begonnen. Het hele jaar blikken we terug op de vele ontwikkelingen en activiteiten die tussen 1972 en nu plaatsvonden. Iedere week te volgen op deze internetpagina.

Maart-Jubileumfestival en eerste Roze Zaterdag in Deventer

Het COC in Deventer zou op 8 maart 1997 precies vijfentwintig jaar actief zijn in de Hanzestad. Door een groepje enthousiastelingen was in juli 1996 al het idee opgevat om vanwege dit jubileum de Roze Zaterdag in 1997 in Deventer te laten plaatsvinden en binnen het COC zelf was een speciale jubileumcommissie in het leven geroepen om in de maand Maart een feestelijk programma neer te zetten.


Logo van het 25-jarige COC-Jubileumfestival

De bedoeling was om alle werkgroepen te stimuleren om zelf een activiteit rond dat jubileum te laten organiseren, eventueel met steun van die speciale commissie. De bibliotheek hield een literaire avond, de vrouwengroep organiseerde een groots feest en afdelingsblad Flipo verscheen met een speciale editie. Daarnaast werden ook buiten het eigen COC-pand speciale activiteiten georganiseerd. Zo waren in het Filmhuis diverse roze films te bekijken en vond er in het Stadskantoor een de landelijke foto-expositie plaats over 50 jaar COC Nederland. In buurthuis ‘De Fermerie’ werd bovendien nog een roze Stijldansmiddag gehouden, waarop ook vele dansparen afkwamen.

Het jubileum viel mooi op zaterdag 8 maart, zodat velen op de speciale receptie konden komen. Ab Kranenbarg en Tinie Dudink haalden verhalen op over de eerste jaren van de jonge COC afdeling in Deventer. Wethouder Bugter sprak lovende woorden over het jubilerende COC en haar betekenis voor de stad Deventer. Hij gaf ook aan trots te zijn dat het COC dat jaar de Roze Zaterdag ging organiseren; een uitspraak wat nogal gevoelig lag omdat de Roze zaterdag door een aparte stichting gerealiseerd werd (en juist niet door het COC) en het bovendien op dat moment financieel nog niet helemaal zeker was of het festijn door kon gaan. Maar verder mocht dat de pret niet drukken, want er was die zaterdagavond 8 maart een gigantisch spetterend jubileumfeest met een optreden van de groep Mai Tai, zodat het dak van het COC-pand er helemaal afging.


De groep Mai Tai; populair in de jaren ’80 en ’90 – Poster van de Roze Zaterdag 1997

Op vrijdag 28 maart organiseerde de werkgroep bibliotheek haar eerste literaire avond, waarvoor schrijver Willem Melchior was uitgenodigd. Hij vertelde over zijn recent verschenen boek ‘Kasper Valentijn’ en werd door interviewer Herbert Schepers en het publiek nader ondervraagd over zijn schrijverschap. Aan het begin van deze avond werd overigens nog even stilgestaan bij het overlijden van Benno Premsela, wiens verdiensten voor de emancipatie van homoseksuelen in het algemeen en zijn bijdrage in het bijzonder aan de realisatie van de aanstaande Roze Zaterdag in Deventer niet onbenoemd bleven.
Zaterdag 29 maart was ook nog de maandelijkse vrouwenavond, dat extra groots gevierd werd dankzij het 25 jaar bestaan, dus de jubileummaand kon feestelijk worden afgesloten.

Over de twee Roze Zaterdagen die zich in Deventer hebben afgespeeld is in juni al een speciaal artikel in deze reeks geschreven (na te lezen via deze link). Wat die eerste Deventer Roze Zaterdag in 1997 vooral interessant maakte in het oogpunt van de geschiedenis van deze jaarlijkse manifestatie is de voorbereiding. Organisaties van voorafgaande Roze Zaterdagen in 1993, 1994 en 1995 bleven met hoge schulden zitten, zodat er bijna geen stad in Nederland voor voelde om een Roze Zaterdag te organiseren. Omdat Haarlem in 1996 het wel aandurfde en de afloop niet voor een financieel debacle zorgde togen de initiatiefnemers van de Roze Zaterdag 1997 eerst maar naar de hoofdstad van Noord-Holland. Het advies om alleen het daggedeelte van de Roze Zaterdag op zich te nemen (ontvangst, parade, info-markt en manifestatie) en de feesten door anderen te laten organiseren werd ter harte genomen. Zelfs die beperking maakte het nog knap lastig om het gehele programma financieel rond te breien en pas in mei 1997 was de organisatie financieel rond: de Roze Zaterdag in Deventer met het thema ‘Anders Samen’ kon definitief doorgaan.


Regen tijdens de parade door de Deventer binnenstad – De toren van de Lebuïnuskerk met roze linten

Ondanks de weersomstandigheden op zaterdag 28 juni 1997 (regen tijdens de parade en zon bij de manifestatie) was het een geweldig festijn en één van de drukst bezochte weekenden van COC IJsselstreek. Ondanks dat men door de tussenliggende verbouwingen beschikte over twee café-gedeeltes kon het pand de toestroom bezoekers nauwelijks aan (lange rijen voor de ingang). Op die zaterdagavond was er in het COC-pand een speciale ‘Anders Samen Disco’ met muziek uit alle windstreken en een speciaal buikdansoptreden.

Speciale vermelding is er nog voor het Homokorenfesitval in de Lebuïnuskerk op vrijdag 27 juni, waarbij vijf koren uit het hele land zouden deelnemen. Het eigen COC-koor ‘Cantate So-Do-Mi’ uit Deventer opende het festival, maar nam niet echt deel omdat het vanwege een recente dirigentswisseling te weinig geoefend had. Wel namen vrouwenkoor ‘Cantate Zus & Zo’ (Utrecht), mannenkoor ‘Onder Anderen’ (Leeuwarden), gemengd homokoor ‘de Gaysleutel’ (Maastricht), gemengd homokoor ‘Het Rozenkoor’ (Amsterdam) en mannenkoor ‘Het Herenaccoord’ (Arnhem) deel. Het is de samensteller van deze reeks niet bekend welk koor uiteindelijk gewonnen heeft.


De wagen van COC IJsselstreek tijdens de parade van de eerste Roze Zaterdag in Deventer

Deze serie historische overzichten is ‘a work in progress’. Wanneer lezers aanvullingen of verbeterpunten willen aanleveren kunnen ze contact opnemen met de samensteller van deze reeks.

Volgende week: 1999 Nationaal COC-songfestival in Deventer

Tags: